Archiwum | land art RSS feed for this section

Sztuka o naturze vs. sztuka natury

29 Kwi

W marcu pracowałam nad zagadnieniem sztuki zwierząt, pisząc pracę o „sztuce” psa Pimpka. I o ile samo stwierdzenie,  że coś zwierzęcego jest sztuką, może wywołać lawinę dyskusji, o tyle, w trakcie moich podróży w kwietniu mogłam się przekonać,  że jednoznaczne określenia „tak, to nie jest sztuka” lub „jak możesz twierdzić, że to nie jest sztuka?!”, w pewnym momencie wyprowadzą każdego na manowce. Wolfgang Welsch w swoim traktacie o estetyce zwierząt podkreślał, że traktując doznanie estetyczne jako doświadczenie wspólne wszystkim gatunkom na ziemi, możemy mówić o pewnym rodzaju estetyki zwierząt i roślin. Czy więc fascynujące kształty koralowca możemy uznać za sztukę koralowca? A wykwintne gniazdka altannika lśniącego, ptaszka zamieszkującego lasy i dżungle wschodniej Australii – czy możemy dopatrzyć się w nich estetycznych wartości, fundamentalnych dla pojęcia sztuki? Idąc za myślą, Welscha, tak.

Estetyzującą aktywność zwierząt i roślin warto zestawiać z ludzką działalnością – bo czemu mamy wyłączać ludzi z tego obiegu? Popatrzmy na przykład na to zdjęcie trzcin.

Następnie porównajcie je z „Instalacją II OO” Boba Verschuerena, zajmującego się sztuką z kręgu land artu.

Odrobina informacji o Verschuerenie, ze strony Digital Consciousness:

„Born in Brussels on 23rd October 1945, Bob VERSCHUEREN is a self-taught artist. With great humour, love and respect, he has become a « sculptor of the ephemeral » and a dream builder. Since 1978, Bob VERSCHUEREN has been working in and with Nature.

After playing with the wind and the elements in vast natural sites (the Windpaintings 1978-1985), the artist began further concentrating on his plant installations (since 1985) and on Nature as a material ; twigs, branches, leaves, pine needles, moss, sand, seaweed or even citrus fruit or potato peelings… when it comes down to it, ordinary materials.

By practising a sort of « amnesia culture », during his walks, the artist rediscovers the plants as though he had never seen them before. After collecting them, he carefully observes them, as it is their shape, structure and texture that guide his hand and spontaneously impose on the work according to the chosen location.

A teraz zdjęcie „storczykowej łąki”:

oraz praca „Kleine Kuppel” Christiane Lohr, niemieckiej artystki pracującej we Włoszech i Niemczech:

Jej prace można zobaczyć na wystawie „Statek kosmiczny: Ziemia” w toruńskim CSW, gdzie figurują wśród innych prac związanych z problematyką natury. Strona artystki tutaj.

Pora na architekturę zwierząt. Oto gniazdko ogrodnika brunatnego:

oraz praca „Holy Rope” (1992, Japonia) Patricka Dougherty’ego, rzeźbiarza fascynującego się prymitywną architekturą.

Więcej informacji o artyście znajdziecie na: www.stickwork.net.

Patrząc na takie zestawienie, rodzi się pytanie: czy można i warto analizować sztukę ludzką, biorąc pod uwagę „sztukę” natury? Czy interpretacja „sztuki” natury jest możliwa w ludzkich kategoriach? Czy taki rodzaj analizy wnosi coś do naszych relacji z naturą? Analizując sztukę Pimpka, zaczęłam się zastanawiać, czy można patrzeć na nią poprzez kategorię abjektu – nie po to, by zrozumieć, co Pimpek chciał nam przekazać, lecz by zadać pytanie, czym dla mnie jest pogryziony przez psa koc. Oczywiście, możemy powiedzieć, że to tylko zniszczony koc i nadaje się na śmietnik, ale – kto wie? – możemy też go schować cichcem do sekretnego schowka i traktować jako cenną pamiątkę naszej współegzystencji ze zwięrzęciem….

Reklamy

Radical Nature

9 Kwi

Radical Nature–Art and Architecture for a Changing Planet

1969–2009
19 Jun–18 Oct/09

The beauty and wonder of nature have provided inspiration for artists and architects for centuries. Since the 1960s, the increasingly evident degradation of the natural world and the effects of climate change have brought a new urgency to their responses. Radical Nature is the first exhibition to bring together key figures across different generations who have created utopian works and inspiring solutions for our ever-changing planet.

Radical Nature draws on ideas that have emerged out of Land Art, environmental activism, experimental architecture and utopianism. The exhibition is designed as one fantastical landscape, with each piece introducing into the gallery space a dramatic portion of nature. Work by pioneering figures such as the architectural collective Ant Farm and visionary architect Richard Buckminster Fuller, artists Joseph Beuys , Agnes Denes , Hans Haacke and Robert Smithson are shown alongside pieces by a younger generation of practitioners including Heather and Ivan Morison, R&Sie(n) , Philippe Rahm architects and Simon Starling. Radical Nature also features specially commissioned and restaged historical installations, some of which are located in the outdoor spaces around the Barbican while a satellite project by the architectural collective EXYZT is situated off site.

Radical Nature – Sustainable Architecture

Radical Nature -Dalston Mill

Radical Nature – Environmental Activism

Radical Nature – Guerrilla Gardening with Richard Reynolds

Tutaj znajdują się nagrania wykładów:

Cape Farewell: Art and Climate Change
Aqua-tecture
Architecten
Grounds for Gardening
Futureproofing the City
Alasdair Nicolson: The Art of Protest
Who Has the Right to Tell us What to Eat?
Guerilla Gardening

Tree Radical tutaj